Centar perforamtivnih umjetnosti

Projektnim zadatkom je formiran programski okvir funkcija u službi odvijanja spektakla, a dfinisan kao centar performativnih umjetnosti. Lokacijska odrednica je garaža na Obilićevom Vencu, u samom centru Beograda. Odgovor na zadatak podrazumijevao je analizu, osmišljavanje i projektovanje samog programa, tako da je jasno koncipiran pod temom performansa kao spektakla i događaja otvorene dinamike savremene kulture, te na osnovu te premise formirati fizičku strukturu koja će odgovoriti specifičnostima lokacije i potrebama korisnika.

 

 

Projekat se oslanja na promjenu kao glavnu konceptualnu okosnicu. Grad je u neprestanoj promjeni, te kao takvog projekat ga potpuno uključuje u sve svoje segmente i na taj način gradsko okruženje postaje neodvojiv dio novoprojektovanog prostora. Grad postaje kulisa, ali biva i inkorporiran u atmosferu samog objekta.
Stav izložen konceptom projektovan je u vidu vertikalnog trga koji omogućava strukturiranje funkcija i kretanja korisnika po vertikali. Korišćenje vertikalne ravni za obrazovanje projektantskog izražaja omogućava sagledavanje grada sa različitih pozicija, kao i percepciju gradskog pejzaža ka različitim horizontima.

 

 

Posljednja etaža garaže prepoznata je kao platforma za mogući događaj. Dodijeljene su joj nove funkcije, ne oduzimajući joj onu primarnu – prostor parkinga. Na ovaj način, život grada kao stalno promjenjljivog mehanizma je uključen i u samu scenu kao osnovnog funkcionalnog motiva objekta. Parking postaje auditorijum, ali i prostor scene, uvlačeći materijalni aspekt okruženja u samu srž projektovanog programa.
Vertikalna struktura je nakon detaljne prostorne i funkcionalne analize, pozicionirana je tago da ,,tangira“ južnu fasadu garaže, te je na taj način formiran pristupni plato u parteru, ali i ostvarena veza sa posljednjom pločom postojećeg objekta. Ova struktura je nosilac svih servisnih funkcija, kao i pratećih sadržaja koji su javnog karaktera, a doprinose kvalitetu ,,korišćenja“ grada – prostori za sjedenje, kafei, platoi za sastajanje, šetalište, platforme sa panoramskim vizurama… Vertikalna ravan služi i kao konstruktivni oslonac za povremeno postavljanje difuznog platna, koji doprinosi većem komforu upotrebe prostora scene, kao zaštita od atmosferalija i negativnih prirodnih uticaja. Ovako postavljeni elementi objekta, tretiraju zapreminu vazduha iznad garaže kao prostor projektovanja više nego sama garaža. Novoprojektovana struktura se ni na koji način fizički ne veže za postojeću konstrukciju, iako je programski i prostorno neodvojiva i potpuno zavisna od iste.

8

S obzirom na izraženu visinu objekta, njegova forma učestvuje u građenju gradskog pejzaža i siluete grada. Konstrukcija je u svojoj fizičkoj pojavnosti svedena na dvije ravni sa veoma bliskim rastojanjem, što je čini uskom, a visokom formom čiji je osnovni oblikovni motiv konstrkuktivna mreža. Kao takvu, odlikuje je prozračnost i neometani prolazak svjetlosti i vizura na sve četiri strane, kao i nenametljivo, ali osjetno formiranje gradske panorame.
Očekivano je od svakog novog dizajna koji učestvuje u gradskom tkivu da razumije kako grad funkcioniše, kako ljudi u njemu koriste prostor, da pruži dodatnu vrijednost i da nešto vrati zajednici, inače je nemoguće ostvariti njegov pun potencijal. Ukoliko se u ispostavi da korisnici projektovane prostore koriste i na neočekivane načine, to je pokazatelj da je grad prihvatio novi objekat.